Te veel krachtpatsers in de Nosbo

Nu gaf ik laatst een recital op de piano in proeflokaal Hooghoudt. Chopin, Mozart, Beethoven, ik draai er mijn hand niet voor om, en alles uit het blote hoofd. maar wie stond er achter de bar?

Maarten Roorda, en die houdt alleen van Schubert. Nou doen we die ook nog eventjes, maar ja, dat kan Maarten dan wel dromen en lokte mij fluks bij de piano weg, door een drankje aan te bieden. Ook gezellig, borrelpraat aan de bar, niet zoals in Ijsland, niet over dames die niet heet genoeg zijn, nee Maarten wou het vooral even hebben over het geweeklaag van Albert Prins op zijn blog bij Lewenborg, over al die veel te sterke spelers van Sissa 1! 

Dat Maarten die blog nog leest trouwens, dat ie fan van mijn blog is, dat snap ik dan nog wel, al die fraaie dames in mijn zijlijn, kom daar in proeflokaal Hooghoudt maar eens om. Zo af en toe een verdwaalde Sissa-sister en daar houdt het dan wel mee  op. Maar toen was daar opeens het after chess gebeuren zo rond Kerst, met eerst dat malle Ultimate Moves, maar daarna doorgeven met het fraaie duo Anne van Putten-Sophie Welling.

Paparazzo Giacomo Prosciutto was er natuurlijk als de kippen bij, plaats zat op het geheugenkaartje en houdt voornoemde dames inmiddels scherp in de gaten op Facebook. Sophie valt dan wat tegen; o, o, o, wat kleuren de katjes leuk bij heur bankje, maar de winst tegen Willem Sipkema

compenseert dat weer, maar het liefst kijkt Don Juan Jamon naar Anne en haar overheerlijke zusjes.

De poesjes van Sophie…
of de zusjes van Anne?
Wie volgt u het liefst??

Dat zou die Albert Prins nou ook eens moeten doen, wat smeuiige omwegen bewandelen, zijn gewauwel met fraaie beelden illustreren ipv alleen maar als pageturner van Durk Elzinga fungeren, als Durk weer eens een psalmpje op het orgel speelt. Luisteren  ze tegenwoordig in Nashville ook graag naar, was vroeger nog het Mekka van de county&western music. Maar wat doet Albert dan wel? Klagen over de orkaankracht van de spelers van Sissa I, die nota bene in hoofdklasse A uitkomen en Alberts Lewenborg in B. Een echte held denkt dan: die pakken we in the showdown even stevig aan, maar zich alleen maar afvragen: Wat doet Nick Maatman in hemelsnaam in de Nosbo?

Gewoon lekker schaken met de ouwe maten van Sissa, Nick speelt KNSB voor de GC, omdat de samenzweerders van Laat Ons Samenzweren, kortweg LOS Sissa ontmanteld hebben. Dat Nick met die samenzeerders toch in een team gaat zitten is simpel te verklaren: Nick is  spelletjesverslaafd; en dus ziek. En een zieke heeft therapie nodig en het werkt, ook voor Edim Salihbegovic: Ik spreek voor de meeste KNSBspelers als ik zeg: Na een flink verliespotje KNSB is het toch ontzettend fijn voor mijn zelfvertrouwen om zsm over een 1400speler heen te walsen. Therapie, dat is wat Albert Prins nodig heeft en daarom moet hij zeer blij zijn met de diagnose van Maarten Roorda:

Albert jongen je lijdt aan het   Calimerocomplex, je voelt je dus structureel tekort gedaan en komt niet verder dan het gelijknamige kuikentje: Zij zijn groot en ik is klein, da’s niet eerlijk o nee. Dus… definitief afrekenen met je Calimerocomplex?? Schrijf je dan in voor Coaching met paarden of Hit ‘m Heart!!

De laatste toernooidirecteur

Het mag een wonder heten dat hij drie jaar lang met erbarmelijke omstandigheden genoegen heeft genomen. Ja, zogenaamd dan, want achter de schermen heeft hij tevergeefs het Chess Festival de status gegeven die het in zijn ogen verdient. Wat heeft die sporthal daar op het Zernike voor een uitstraling? Nul, nada, niente. Nee, een zichzelf respecterend toernooi is een groots evenement…

Dat hoort natuurlijk in de Evenementenhal thuis. En dan bied je de toernooidirecteur een suite aan in het daarnaast gelegen Mercure Hotel, zoals dat in vroeger tijden de gewoonte was.

undefined

En net als zijn grote voorbeeld wil Koen ook best wat WIMetjes uit het voormalig Oostblok wat interessante condities bieden. Wel op voorwaarde natuurlijk dat de dames in de suite acte de presance kwamen geven.

Die hebben daar wel oren naar, al was het alleen maar om de minibar leeg te roven. Volgens de voorzitter van het stichtingsbestuur Jan van Os is daar geen budget voor, zodat Koen slecht met een omgebouwd toilet als directiekamer wordt opgescheept, waar bovendien Jan en Alleman in- en uitloopt.

Toen Van Os maar wijsgemaakt dat hij wist dat hij de Amerikaanse schaakkampioene, Nazi Paikidze, stage bij Nigel Short liep. Als dat geen mooie tegenstander voor Machteld van Foreest is… Maar Nigel reageerde niet op de e-mails. Dus even naar Engeland met die goedkope vliegtickets dan maar.

Had Jan Colly niet Anatoly Karpov naar Groningen gehaald? Daar was opeens wel budget voor. Ja, die jeugdtalenten worden in de watten gelegd.

undefined

En daar heeft Koen heel handig van geprofiteerd, naar onlangs is uitgekomen. Meer dan een beetje bij voetbalwedstrijden op de tribune zitten heeft hij namelijk niet uitgevoerd, en omdat op korte termijn geen opvolger gevonden kan worden, mag hij zijn termijn uitdienen. 

Een boer met kiespijn

Er was eens een sterreporter, die zeer slecht lag bij de organisatoren van het Europees Jeugdkampioenschap, dat wat jaren achtereen in Groningen plaatsvond. Toen Max Euwe in 1968 aan het bord van Anatoly Karpov de eerste zet deed, was het nog het Niemeijertoernooi zonder FIDE-status.

undefined

Werd vaak in de kantine van die tabaksfabrikant afgewerkt, later in de Martinihal. FIDE-president Max Euwe werd de vaste eregast en gaf eens een simultaan tegen wat lokale persvertegenwoordigers. Om het Max makkelijk te maken -ze konden er allemaal niets van – mocht ik dan niet meedoen, maar van Max zelf wel. ‘Gaat u daar maar zitten’, zei hij vriendelijk en toen hij een gepend stuk wilde spelen kwam er een remise-aanbod. En wie was er in 1987 de eregast? U raadt het al, Anatoly Karpov!

undefined

Wat werd ik geveegd in een simultaan, maar wel mooi op de foto, net als Jannes van der Wal.

undefined

Om iets van het spel van Karpov te snappen heb ik zijn boek Wie ich kampfe und siege aangeschaft. Dat kwam in 1999 goed van pas. Karpov was toen de legende in de kroongroep in Hoogeveen.

undefined

Met daarnaast Judith Polgar (sterkste vrouw), Jan Timman (beste Nederlandse schaker) en Darmen Sadvasakov (de jeugdwereldkampioen), kortom de gebruikelijke formule. Even dat boek laten signeren en misschien vindt Karpov die foto ook leuk. Stuur maar naar mijn adres in Moskou, stelde hij voor, maar dat is er nooit van gekomen. Eind dat jaar werden de spullen van de meedogenloze Roemeense dictator Ceaucescu geveild, 10 jaar na zijn executie. En wat zat erbij? Een peperdure schaakset, geschonken door… Anatoly Karpov.

undefined

Wat donderde mijn held hard van zijn voetstuk. Die wil ook nooit meer zien, nam ik mij vast voor. Ploft er in 2003 een enorme enveloppe in mijn brievenbus met oud-wereldkampioen dammen Jannes van de Wal achter de damschijven en die andere oud-wereldkampioen Karpov achter de schaakstukken, op één en hetzelfde bord! 

undefined

Toch maar naar Hoogeveen getogen, ja wat moest ik er anders mee? Ik zie Karpov nog met die enveloppe, na alweer een nederlaag, langs de borden van de Open GM-groep lopen. Zoals de gevallen heerser van de 64 velden dat ook bij Tata Steel doet en de prijzen uitreikt.

undefined

Is die brede glimlach dan nog echt of die van een boer met kiespijn?

Short story of Anton & Short

De schaakbobo’s zijn unaniem van mening, dat een top-GM strak in het pak achter het bord dient te verschijnen. En absoluut niet in een korte broek. Maar wie had de opmerkelijke première in deze? De huidige FIDE vice-president Nigel Short!

undefined

In 1987 vond in Subotica, Joegoslavië een interzone toernooi plaats. Met naast de toen pas 22-jarige Nigel de oud-wereldkampioenen Mikhal Tal en Vassily Smyslov. De Hongaar Guyla Sax werd eerste op Sonnema Beerenburger-punten, maar zowel Nigel als Jonathan Speelman eindigden ook op 10,5 punt en plaatsten zich ook voor de kandidatenmatches. De Hongaar Zoltan Ribli deed ook zich van spreken. Mede omdat het daar in Subotica in juli snikheet en plakkerig was, verscheen Short in shorts. Ribli deelde hoofdarbiter Milos Petronic mede, dat hij weigert tegen Short te spelen in een dergelijke outfit, maar werd uiteindelijk in een Najdorfje toch opgeveegd. Ook weigerde Ribli een tiebreak tegen Tal om een reserveplaats. De vriendelijke Milos loste een en ander soepeltjes op, hoe anders zou het gaan bij de FIDE Worldcup in Tiblisi 2017.

undefined

De Canadese GM Anton Kovyalev won in de tweede ronde van Vishy Anand (zie diagram).

undefined

Als ik naar de pion op b7 kijk moet ik altijd aan dat liedje van Chuck Berry denken: ‘No particular place to go’. Nee, die pion wordt nooit een Little Queenie! Maar het zal daar wel snikheet geweest zijn, beide heren zitten er zeer zomers bij, Anton zelfs in korte broek. In de derde ronde stond voor Anton Maxim Rohdstein op het programma en hij verscheen opnieuw in korte broek. Pas toen verzocht hoofdarbiter Mr. Delega de Canadees om wat anders aan te trekken, die korte broek was hem eerder blijkbaar niet opgevallen.

undefined

Toen dat geen effect had greep Zurab Asmajparashvilli in zijn kwaliteit als organisator en voorzitter van de commissie van beroep in, en zegt: ‘Je loopt er bij als een zigeuner.’ Zat Zurab met de Griek Makrapoulos tijdens de ‘toiletgate-match’ tussen Vladimir Kramnik en Veselin Topalov ook niet in de commissie van beroep? Jazeker, ergens ver weg in een hotel voerde Zurab volgens commentator Nigel Short helemaal niets meer uit dan het honorarium en de onkostenvergoeding incasseren. Daar in Tiblisi deed Zurab in ieder geval iets. Maar om tien minuten voor de partij een speler op deze manier uit zijn concentratie te halen? Zou wellicht hebben meegespeeld dat Anton inmiddels wereldkampioen Magnus Carlsen in het vizier had gekregen? Dat kan natuurlijk niet, de wereldkampioen met een haveloze dakloze confronteren. Maar Levon Aronian, de latere winnaar ($120.000), werd gespot in T-shirt en jeans. Maar ja, dat is een grote speler en die wordt dan ongemoeid gelaten. Geheel ontdaan verliet Anton dus het toernooi.

undefined

Even noteren wat commentator Ivan Sokokov – had in de commentaarruimte gezelschap van WGM Keti Tsatsalashvili, tegenwoordig de geijkte formule – in deze te melden had: ‘Ik ben altijd een groot voorstander van de kledingvoorschriften geweest. Als je erbij loopt als een straatmuzikant, kan je niet meer dan een fooi verwachten. Als je bijvoorbeeld acht of negen dagen schaakt en je kan $15.000 verdienen, dien je daarop gekleed te zijn.’ Nu ken ik nog wel een straatmuzikant die ook graag in shorts optreedt.

undefined

Laat Eric Clapton -geschat vermogen $20.000.000- acht of negen dagen spelen, dan beschouwt Eric $15.000 als een zeer schamele fooi. Daar ritst hij zijn gitaarhoes nog niet eens voor open.

God straft direct

Op een snikhete zomerdag in 2004 stond de dikke BMW van de befaamde mecenas Kees Eldering klaar om naar de Jacobijnerkerk te Leeuwarden af te reizen. Met in de kofferbak een kratje SPA Blauw, want als je met ongeoorloofde snelheden die richting uit raast, wil het water in de radiator wel eens gaan koken en die vul je dan niet bij met ordinair, hard kraanwater. Daar houden de kunstwerken van de Bayerische Motor Werke niet van. Voor het vertrek nog even met de vriendin van de mecenas op de foto en dan op naar Ljouwert.

undefined

De protegé van de mecenas nam daar deel aan het NK schaken, met als sidekick het Harmonie-toernooi. Wie zag mijn lodderig oog zoal als deelnemer? Lambertus, voorheen uitbater van schaakcafé Atlantis. En aan het belendende bord? De inmiddels bij u bekende Walther B, met zijn fobie voor vrouwen. Tijd voor een experiment: even die vriendin van de mecenas vragen of ze zich wil verdiepen in de stelling van de uitbater, een liefhebber van halsbrekende capriolen. Met verbluffend effect: als door een adder gebeten vluchtte Walthertje de preekstoel in.

undefined

Veelvuldig kampioen Loek van Wely zat tegenover Yge Visser, ja die protegé dus, die in een hagelwit shirt voor iedereen duidelijk zichtbaar zat te bidden:

Onze Vader, die in de hemel zijt,
uw naam worde geheiligd,
uw rijk kome,
uw wil geschiede
op aarde zoals in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood
en vergeef ons onze schulden,
en laat hem Pxc5 spelen…

undefined

God – ja zijn ogen worden wat minder – zag Yge Visser voor een misdienaar aan, verhoorde zijn gebed en dwong Loek paard maal c5 te spelen!

Die combinatie had God ook wel gezien, maar waarom speelt ie geen 38… Le2 i.p.v. Kg7. Dat zie ik met mijn slechte ogen nog wel, dacht God, en zette zijn bril op: ‘Wat zullen we nou hebben, dat is helemaal geen misdienaar, dat is die Hagenees, die zijn geld altijd in de gokkast flikkert en nooit wat in het kerkezakje, en wat staat er eigenlijk op zijn rug? Hotels.nl, hmm reclame zeker, en dat in Mijn Huis, ik verander die vlegel in een zoutpilaar. Zegt Petrus, die Zijn gedachten geraden had: Ach God, doe dat nou niet, ik heb het al druk genoeg!’ Toen glimlachte God: Nou vooruit, jij je zin, eventjes maar, dat zal hem leren. En zo kon het gebeuren, dat Yge Visser, geheel versteend, op de 39e zet zijn laatste seconden liet wegtikken! En zo moest King Loek God op zijn blote knieën danken, niet alleen om die partij, die hij cadeau had gekregen, maar ook Yge, zelf.

undefined

Hij was dus niet definitief in een zoutpilaar veranderd, en kon daardoor Ivan Sokolov in de laatste ronde op remise houden. Aldus ging de titel weer naar Loek van Wely!

Don Juan y las mujeres

Omdat niet iedereen kennis heeft van mijn blog bij de Groninger Combinatie praat ik u graag even bij. Aldaar neem ik diverse personages aan, om een en ander vanuit hun specifieke visie te belichten. Hier en nu dus ook, en wel als Don Juan Jamon, om het vrouwelijk schoon in de schijnwerpers te zetten.

undefined

Maar laat ik eerst even wat andere experts aan het woord laten. In 1968 concludeerde GM Hein Donner in een vlammend betoog in het vrouwenblad Avenue, dat vrouwen niet kunnen schaken. En wat blijkt?

Gary Kasparov en Nigel Short, voorheen rivalen, zijn het in deze roerend met Hein eens… Citeer Nigel maar eventjes: ‘Girls just don’t have the brains to play chess. Shrill feminist have turned me into the pantomine villain of chess.’

undefined

Zeg Gary, tegen welk 17-jarig meisje liet jij in Linares 1994 een losgelaten paard niet op het betreffende veld staan? En verloor je niet gewoon van haar in 2002 bij een rapid-match tussen Rusland en de rest van de wereld?

undefined

En wat Nigel betreft, die heeft tegen die dame een baggerscore, maar dat had Judith Polgar, die dus, alleen maar aan haar diepe decolleté te danken zeker. Onder de bezielende leiding van de nieuwe vice-president van de FIDE zullen de kledingvoorschriften wel aangescherpt worden, zoals dat bij de ECU (European Chess Union) al het geval is. Bij het Europees Kampioenschap voor vrouwen in Gaziantep in Turkije zag de secretaris-generaal van de ECU, Sava Stoisavlevic er scherp op toe dat de dames netjes gekleed achter het bord verschenen.

undefined

Meer dan twee knoopjes van de blouse mochten niet los, en als er geen knoopjes aan zaten, stond er een naaister klaar om ze er aan te zetten. En waarom dat al? De mannelijke toeschouwers en trainers raakten door al dat eventuele bloot volkomen van de kook.

Sava had zelfs een dame gespot, die er bij liep alsof ze op weg was naar het strand, zo verklaarde ze in een interview met Chess Base News. Dat kon toch echt niet. Een andere sanctie was: niet volgens de regels gekleed, geweerd van de prijsuitreiking. Maar bij de Olympiade, dit jaar in Batumi, Georgië waren die kledingvoorschriften blijkbaar niet van toepassing. Op hun site was de ene streling van het netvlies na de andere te bewonderen. En de Don zou de Don niet zijn, als hij u niet zou laten meegenieten en daartoe biedt hij u bijgaande diashow aan. Er is meer. De Facebookpagina van Fiona Steil-Antoni! Zij kan mij vast wel vertellen welke heerlijke dame daar de eerste zet doet bij de eerste tiebreak-partij tijdens de match tussen Carlsen en Caruana vorige maand.

undefined

En tijdens het Chess Festival Groningen gaat de Don als paparazzo Giacomo Prosciutto de borden langs. Om het vrouwelijk schoon op de gevoelige plaat vast te leggen, dat spreekt. En die foto’s zullen terug te vinden te zijn in de rubriek foto’s van de site. Hier alvast een voorproefje. Deze dame doet hopelijk weer mee, en als ik haar in deze outfit aantref, mmmhh…

undefined

Want, dat het Chess Festival een naaister heeft klaar staan om al te diep uitgesneden decolletés dicht te naaien lijkt mij uitgesloten! Hasta mañana, muchachos!

Terror Jaap and the Grandmasters

Ten years ago De Gouden Kooi (The Golden Cage) appeared on Dutch TV and was by far the most disgusting program ever. Fuck the spiritual and physical welfare of the residents of a luxurious residence in Eemnes, that is what media magnate John de Mol most have thought. The cameras followed the activities of these lawless geezers 24 hours a day. They went for insults, violence and even rape. With only one purpose, to eliminate the other participants and get the big cash prize. Questions were asked by the later Finance Minister, Jeroen Dijsselbloem, in those days only a plush filler and begrudging a welfare mother making some money, because her crying children were shown on tv. The viewing figures reached unprecedented heights, all because Terror Jaap, worst among equals so to speak, was spinning round in his own vomit, and by doing more of that he became the winner.

undefined

On his way to victory he played a chess rapid match against GM Jan Werle. Jan arrived at the villa in a very expensive limousine, dressed in a Armani suit. He lost the first game! Terror Jaap – FIDE rating 2175 – was dancing for joy. As you can imagine, Jan was not. A disaster scenario, he said, losing the first game on national TV. You will not be surprised to hear, that the record of that game has disappeared without trace.

undefined

‘But alas Terror Jaap’s luck ended there. Not only did he lose the match 3-2, but also all his money. The DSB bank, where he deposited his winnings went bankrupt. And after the tax authorities had taken a closer look, he also had to pay them 450,000 euro on top! Now I will have to really go to work for my money, explained Jaap afterwards. You do not wish such a thing on anyone. As GM Hein Donner once said: “I started to play chess, because I did not want to go to work.”

undefined

Jaap will never become a good little boy, which he proved in his invitation to GM Yge Visse: “Hoi Yge, I am putting together the Enfant Terrible team, to win the Waalkade chess tournament. How about we stick it to the establishment together??” In a movie on You Tube Yge and his girlfriend stated that everybody was brain-dead, especially the psychiatrists of the institute, where the movie was recorded. The ideal partner for Jaap and for Yge the ideal best man at his wedding (bride to be was a class mate of the GC heroes Jasper Geurink and Bonno Pel). But… the day before the big day, Yge was put in jail, so his bride from Beirut- worth 20 camels no less apparently – was weeping like a willow.

undefined

To my surprise Jaap behaved like a real gentleman at the Hands & Brains tournament this summer in Amsterdam. On Facebook GM Dimitri Reindermann – rating 2573 – said he was interested. But Dimitri and Jaap-(2250) could not become a team: 4000 for a pair was the maximum rating total. Such a pity for Jaap: having to play with a weak partner he ended up next to last

Geteisterd door vunzige blikken

Vlak voor de eeuwwisseling stond het schaakfestival nog als Internationaal Schaaktoernooi Groningen op de kaart. In 1999 werd de editie zelfs verluchtigd met een dames-invitatiegroep. Dit tot groot ongenoegen de Duitse schaker Walter B., die op hoge poten bij de wedstrijdleiding aan de bel ging hangen. ‘Die Damen aus er Invitationsgruppe glotzen mich immer so an. Sollten Sie mich noch einmal auf solche enervierende Weise anstarren, mussen Sie bestraft werden. Ich plädiere fur ein Verlustpunkt!’, aldus B.

undefined

Nu is het volkomen onvoorstelbaar dat deze dames een prutsertje uit de B-groep überhaupt een blik waardig gunden, en dat gold ook voor mij. Om nou naast Walther te gaan zitten, zoals werd voorgesteld, nou nee.

undefined

Dan kan ik beter even op Natalia Zhukova, wiens weelderige vormen mij buitengewoon boeiden, afstappen met de vraag of ik haar kon voor een foto kon strikken.

undefined

Net op de dag dat ze tegen Zhu in een matnet verzeild was geraakt.

undefined

Dat feest ging niet door. Ze gaat veel liever met Alexander Grischuk en Genna Sosonko op de foto. Ongetwijfeld om aan te tonen dat ik haar nooit ergens voor krijg.

undefined

Wat ik toen allemaal ben misgelopen laat ze nu graag aan iedereen zien. Destijds was mij niet meer vergund dan een braaf fotootje en haar naamplaatje, die moest ik dan nog wel even zien te snaaien, snik.

undefined

Toen heb ik dan maar laten vereeuwigen met Cor van Wijgerden, het mocht een wonder heten, dat hij daartoe bereid was. In 1979, begeleidde Cor John van der Wiel naar de titel van Europees Jeugdkampioen in Groningen, zijn voornaamste concurrent was de Rus Sergey Dolmatov.

undefined

De sterreporter van het Nieuwsblad van het Noorden, ondergetekende dus, was bij de post mortem van hun onderlinge partij present. Ging die Dolmatov er tijdens die post mortem niet voortdurend af? Mijn oppervlakkige observaties, zoals die ook in de krant verschenen (zoals gebruikelijk uit de losse pols), werden in het toernooiboek als klinkklare nonsens weggezet.

undefined

Maar toch 20 jaar later toch gezellig met Cor samen op de foto, mooi toch!

Die Ligterink is niet te vertrouwen

In 1979 werd IM Gert Ligterink kampioen van Nederland. De grote GM’s van die tijd Jan Timman, Hein Donner en Hans Ree werden in grootse stijl aan de zegekar gebonden. Enorme vreugde heerste hier in Groningen, het was zelfs voorpaginanieuws voor het Nieuwsblad van het Noorden.

undefined

Nu is Ligterink voornamelijk actief als schaakmedewerker van de Volkskrant en als commentator bij de grote toernooien hier ten lande. Zo ook in de laatste ronde van het Hoogeveen Essent toernooi 2001, met in de kroongroep Viktor Korchnoi, Judit Polgar, Loek van Wely en Lazaro Bruzon. Gert had toen in zijn rubriek aandacht besteed aan My best games: Games with White van Korchnoi.

undefined

Gesigneerd en wel leek het me wel een leuk cadeautje voor mijn chauffeur, een gepensioneerde scheikunde professor en een van de oudste nog actieve schakers, die net als ik in de amateur-groep wat zat te prutsen. Helaas was het boek op dat moment nog nergens verkrijgbaar. Dus ik bij Gert aangeklopt en hem gevraagd: ‘Neem jij dat boek even mee de laatste ronde?’ Dat zou hij doen, maar wie schetste mijn verbazing?: hij was het vergeten! Maar wie verscheen daar als redder in de nood? Hans Böhm!

undefined

Vroeger noemden we Hans overigens altijd Hans Boem, niet te verwarren met Boem Boem Becker natuurlijk. En nadat ik hem de situatie had uitgelegd zei hij: ‘Ach, die Ligterink, daar kan je toch niet van op aan.’ Nou kan ik me daar wel iets bij voorstellen, dit diagram alleen al spreekt boekdelen.

undefined

‘Maar Hans, heb jij niet toevallig een boekie bij je?’, vroeg ik voor de deur van het stadhuis van Hoogeveen.

undefined

Daar heb je Korchnoi al, die gaat natuurlijk niet met zijn eigen boek lopen leuren! Breed lachend wisselden Böhn en Korchnoi even een paar woorden. Niet veel later gaat de kofferbak van Böhm zijn Japanner open. Boordevol met Olympische logbokken, oude Schackmatti’s en andere schaakramsj waar de uitgever zijn magazijnruimte niet aan wilde verspelen. Daartussen lag De 32 Stukken, geschreven en gesigneerd door Böhm zelf.

undefined

‘Doe me die dan maar.’ Tegenwoordig staan Böhm en Ligterink vaak broederlijk samen op het podium, om het publiek te laten smullen van hun sappige commentaren en de grootmeesterlijke kunststukjes.

undefined

Laatst mailde ik nog eens met Hans om hem om een aantal foto’s te vragen en toen legde ik hem deze column voor. ‘Dat heb ik nooit gezegd,’ zei hij door de telefoon, met die kenmerkende donkere stem: “Ik zei: ‘Er gaat niets boven Groningen, of zoiets.'” Oh, ja Hans? Mag ik je dan iets vragen in je rol als columnist van de Telegraaf, niet bepaald een linkse verzetskrant…

undefined

Enig idee waar deze voormalig anarchistische vijand van de staat rondhing op 14-06-1966? 

Dead Smokers Society

De tijd dat je in de bioscoop doodgegooid werd met sigarettenreclames – en ook zelf mocht roken – is allang verleden tijd. Waar is de Marlboroman gebleven, die met een gloeiend brandmerkijzer zijn peuk aanstak? Waar zijn de mondaine wereldreizigers, die begrepen dat Peter Stuyvesant het internationale paspoort naar rookplezier is? Naar Siberië verbannen?

undefined

Dat overkwam Viktor Korchnoi wel, toen hij in 1974 in Odessa de Kandidaten match van Tigran Petrosjan had gewonnen. Hij verliet Odessa niet in een vliegtuig, waar je destijds aan boord van de steward nog een vuurtje kreeg aangeboden. Nee, Viktor de Verschrikkelijke moest als een normale sterveling met de trein.

undefined

Met een koffer vol sigaretten belandt hij in een gat ergens in Siberië waar in het hotel geen drank en vrouwen zijn te bekennen. Dus nam hij zijn intrek maar in de kroeg tegenover het stadhuis, waar hij in een schaaktoernooi, stinkend naar drank en rook, iedereen van het bord timmerde. Dat hij het moeilijk zonder zijn geliefde sigaretten kon stellen, bleek in een match tegen IJslandse GM Johann Hjartarson.In de toernooizaal heerste een algemeen rookverbod, maar Korchnoi had een plekje gevonden waar hij toch kon roken. Niet voor lang, want FIDE-president Fridrik Olafsson greep in en toen was het met roken gedaan. En daarmee met de match voor Korchnoi ook.

undefined

Middels dit aanloopje komen we bij Mikhail Tal terecht, de Tovenaar uit Riga, wiens combinaties je de adem benamen. Maar dat kwam ook door de enorme rookwolken, die hij voortdurend uitblies. Drie pakjes per dag gingen er met gemak doorheen, en als er geschaakt moest worden, nog een pakje meer. Daarom beval Mikhail Botvinnik, bijgenaamd de Patriarch, zijn trainingspartner Vjatsjeslav Ragozin in zijn voorbereiding tegen Tal minstens evenveel te roken achter het bord als laatstgenoemde. Als Tal door zijn zwakke gestel weer eens op de intensive care was beland, pafte hij gewoon door. Toen Tal tijdens de Kandidaten op Curacau 1962 daar weer eens belandde, was de enige kameraad die hem kwam opzoeken Bobby Fischer.

undefined

Overigens is er slechts één foto bekend waar Tal blakend van gezondheid op staat. Met dank aan het straffe regime dat Anatoly Karpov van zijn trainingspartner Tal eiste, tijdens de voorbereiding van Karpovs legendarische match tegen Kortchoi. Maar de grootste paffer aller tijden was onze eigen J.H. Donner. Drie pakjes Camel per partij, doctors orders! Lubomir Kavalek kan daar smakelijk over verhalen: terwijl de Hoogovens hun rook uitbraakten, was ook hun bord gehuld in een wolk van rook, en niet omdat de ramen open stonden.

Wat bij de partij van Donner tegen Albin Planinc opvalt; een brandschone asbak naast het bord. Ongetwijfeld liepen de arbiters af en aan om Donner van een schone asbak te voorzien. Kom daar tegenwoordig nog eens om, een asbak naast het bord, no way. Roken in de toernooizaal, ten strengste verboden, een niet brandende peuk achteloos in de mondhoek laten bungelen, zoals ik dan wel doe, kan nog net.\’Roken is dodelijk’ staat er tegenwoordig op de pakjes, dus buiten opsteken graag, zo lang dat dat nog mag.

undefined

Die lijken kunnen we binnen missen als kiespijn!