Gepensioneerde anarchist crusht foute politicus!

Wel jammer, dat Robert de Witwasser niet in een T-Ford voor kwam rijden, dan was het oldtimerfestival tgv van het 100-jarig bestaan van Philidor Leiden aldaar compleet geweest. Het NK 75+ snelschaken, 7 min met increment was de sidekick van de Knsb-bekerfinale, met o.m. de grote heren van de GC en de Kennemercombinatie. Dat ik in de 1e ronde onder het stenen muurtje van Arend van Oosten (geb.1943-rated 2060) terecht kwam, soit, maar de manier waarop ik de enige vrouw en titelhouder,

wfm Carla Bruinenberg, Nederlands dameskampioene  1982-1984 (geb. 1944 rated 1770), liet ontsnappen:

Met 13 punten in de aanval, ff die overige 13 punten: 2 torens en een loper, erbij, wat doet de pensionada: Pxh3???? Omdat het paard er even later afviel dacht Carlaatje ook nog dat ze goed stond.

Dochterlief Monique van der Griendt: Dat denkt ze altijd!! Dat het gewonde dier met zijn DHSje nog een tussensprintje  wist te trekken mocht een wonder heten, met als beloning

Jan Nagel (geb. 1939- rated1779) in de laatste ronde. In 1975 verklaarde hij als Nieuw Linkser, dat de Berlijnse Muur historisch juist was en dus was het niet verbazingwekkend, dat hij die anno 2019 op het bord nog eens  in ere wou herstellen.

De anarchist had echter bij Checkpoint Charlie de Worral attack klaar staan,  de stelling van de oprichter van Leefbaar Neerland en de oud-voorzitter van 50 plus  werd met orkaankracht omver geblazen.

Kon ik mooi memoreren, dat ik in 1985, in mijn Amsterdamse Memo-tijd, het Svesnikovje van Yvette Nagel ook geslecht had, heerlijk.

Oom Jaap leert zijn neefje schaken

Zoals alle kindertjes wel weten, geeft oom Jaap op maandagavond altijd schaakles in de Borg, het honk van schaakclub Z! Dat was zijn neefje Jeppe ook ter ore gekomen. Mag ik wat vrienden uit Roden meenemen, had hij keurig gevraagd, die vriendjes wilden ook wel schaakles hebben. Op 15 april 2004 was het dan zover, maar die vriendjes gingen liever in een hoekje met wat andere kindertjes spelen. Jeppe, laten we maar beginnen, je vriendjes hebben toch alleen maar aandacht voor hun eigen speelgoed. Goed oom Jaap, ik speel 1. e4. Dan doe ik altijd c5, heb je daar wel eens van gehoord? Ja dat had Jeppe wel en het ging als volgt verder:

1. e4 c5 2. Pf3 d6 3. d4 cxd 4. Pd4 Pf6 5. Pc3 e6

‘Oom’ Max Euwe

Kijk Jeppe, dit is nu de Scheveninger variant van het Siciliaans, omdat oom Max, die nu dood is, dat vroeger als eerste in Schveningen speelde. O wat leuk oom Jaap, dat u dat er allemaal bij vertelt. Geen probleem Jeppe, je zit hier om wat op te steken, we spelen gewoon verder:

6. Le2 Le7 7. Le3 Pc6 8. 0-0 0-0 9. f4 a6 10. a4 Dc7 11. Kh1 Te8 12. Dd2 Pa5

Paard naar a5, oom Jaap, u zegt altijd dat het slecht is om een paard naar de rand te spelen en nu doet u het zelf?? Ja Jeppe, net zoals in het leven zelf bevestigen uitzonderingen de regel, dit is nu de Kempinski-Five-Star-variation, ik wil met het paard naar c4 springen. Daar weet ik wel wat op, zie Jeppe, ik doe gewoon:

13. Dd3 Lf8 14. h3 e5 15. Pf3 Le6

Nu begon Jeppe wat sip te kijken, die vervelende oom Jaap ook altijd, nu gaat er toch een paard naar c4, hij wist het niet goed meer. Tante keek oom Jaap boos aan, ze vond dat oom zijn kleine neefje niet zo moest plagen, Jeppe wist het echt niet meer, hij speelde:

16. Pd5 Ld5x 17. edx e4: 18. Db3 exf3!!

Kijk Jeppe, Pd5 was natuurlijk fout, pion naar e4, dat noemen we nou een vorkje en Db3 is helemaal fout, die kan ik gewoon ik gewoon met mijn paard slaan. Heel vroeger, toen ik net zo klein was als jij, zie mijn goede vader tegen mij: Jaap jongen, later als je groot bent, altijd heer blijven en geen dames slaan, daarom heb ik het paard genomen. Nou, dan speel ik nog even door, zei Jeppe: ik sla de pion er af, dan heb ik in ieder geval nog een pion voor mijn stuk en het loperpaar. Dat het loperpaar heel belangrijk is, dat had Jeppe goed onthouden:

19. Lf3x Pb3x 0-1

Toen begon Jeppe heel hard te huilen. U speelt vals, oom Jaap, zei hij, terwijl de tranen over zijn wangen biggelden: U mocht toch geen Dames slaan!! Je heb iets te snel gezet Jeppe, riposteerde oom Jaap: ik had mijn verhaal nog niet helemaal afgemaakt. Ja, had mijn goede vader er nog bij gezegd, als de dames er om vragen, dan wordt het wat anders, dan mag het wel. Eerst luisteren jongen, en dan pas een zetje doen. De tranen biggelden Jeppe nog altijd over de wangen. O wat verlangde hij naar zijn moeder. Kom maar met mij mee hoor, zei tante troostend, dan krijg je een glaasje limonade, ik zou ook niet meer met oom Jaap willen spelen.

Tot zo ver pagina 22 van het clubblad van Z! mei 2004 en wat schreef redacteur Roelof  Berkepeis op pagina 23:

Groen ballonnnetje

In de trein, op de terugweg van de externe wedstrijd Assen-Z! sprak ik Jaap aan: “Er zijn mensen, die zich ergeren aan jouw stukjes, zoals je weet. Ze vinden ze seksistisch. Zijn er ooit mensen geweest die een tegenstukje geschreven hebben in een clubblad? Want daar vraag je natuurlijk om, zou ik denken.”

Jaap: “Ach, dat moeten ze  zeker doen, maar het is onverstandig. Kijk, die stukjes van mij zijn net als dit ballonnetje (haalt een fel groen ballonnetje uit zijn zak) Je kunt ze opblazen, maar het is de moeite niet. En het blijft maar een ballonnetje. Als ze het opblazen, heb ik mijn zin, toch? Vind ik juist leuk. Nee, je moet er niet op reageren, dat is het beste…”

Heb de kist alvast maar uitgezocht!!

Ter inleiding:  bijgaande heeft Jambon geschreven voor het Pinkstertoernooikrantje van het gelijknamige voetbaltoernooi voor vriendenden en kroegelftallen, waar hij als de schier onpasseerbare van de Freaks United ook altijd aan meedeed en nog altijd een veelgevraagde stukkiesschrijver voor het krantje is, een stukkie wat ik mijn copains niet wil onthouden.

Toch wel leuk van Noes om mij te vragen, nog een stukkie te doen voor het Pinksterkrantje, voel me nu net dr Clavan: Ik ben gevraagd. Nu ik net 75 ben geworden is de neiging om terug te kijken weer eventjes opgelaaid, naar de tijd dat ik tv nog leuk vond met Koot en Bie en de tijd dat ik als een vogeltje naar de bovenhoek vloog om zelfs de hardste poeiers met 1 hand!!! klemvast te hebben, maar die is al meer dan 20 jaar vervlogen. En dat is maar goed ook, in 2016 heeft de chirurg een dynamische heupschroef moeten plaatsen en daarna bereik je het pre-operative stadium nooit meer, je mag al blij zijn als je weer een beetje behoorlijk kunt lopen en fietsen. Wat het fietsen betreft ben ik de scootergangstertjes uitermate dankbaar, dat die een Cumberland damesfiets met lage opstap in onze gemeenschappelijke tuin onbeheerd hebben achtergelaten, rij ik nu al jaren op en kan ik mooi op naar het Pinksternooi. Maar ja, vorig jaar bakten mijn Freaks er niet veel van en dan druip je als supporter met de staart tussen de benen weer af en moet je maar zien, hoe je het jaar verders door komt. Naar Veronica Inside koekeloeren dan maar.

Vooral Gijp vind ik dan kostelijk, met zijn blonde bruik op, zijn kinderen waren nu ook dolblij, dat ie verder als Renate door het leven ging, dit als persiflage op die Belgische journalist, die nu als Bo van Splibeek, voorheen Boudewijn, door het leven gaat. De kampioenen van de selectieve verontwaardiging vormden een kilometerslange file, om deze act ten strengste te veroordelen. Daar kan ik trouwens over meepraten, ik ben een paar jaar als Jacques Jambon, par la grace Dieu le roi de la Limerick door het leven gegaan.

De Groningse dichters elite is een soort sekte, die voornamelijk bestaat uit esoterische neuzelaars, alles alleen maar keurig, keurig, keurig gewauwel, wat nergens over gaat. Kent u dat lied van Hans Dorrestijn, de kerkhofganger?? Daar heeft Jambon zich door laten inspireren en op zijn speciale necropoetrypage op Facebook, de huidige stadsdichter met een limerick bedacht, met fotoo en al. Schijnt in schrijverskringen ten strengste verboden te zijn, gaan elkaar zelfs te lijf als ze zich al menen te herkennen in een geschetst personage maar als gepensioneerde anarchist heb ik lak aan God en gebod, Anayway dat limerickje heeft toen ook een storm van verontwaardiging opgeleverd,  het naarste en gemeenste gedicht ooit, wat een me2muts ooit had gelezen en om haar punt te bewijzen, droeg ze het tijdens een autoritje aan de medepassagiers zelfs voor. Als die laffe dichters dat nou ook eens gedurfd hadden, nee Jambon was de meest vrouwonvriendelijke man in Stad en Ommeland, waar geen enkele dichter nog mee geassocieerd wenste te worden.

Een dichtersavond, die Jambon had georganiseerdi, ging om die redenen dan ook niet door. Als je er het fijne van wil weten, ff Jaap Ham Groningen Googlen en  je krijgt de hele affaire breed uitgemeten op je schermpje. Tegenwoordig heb ik dan een besloten groep op FB, waar ik mensen kan uitnodigen om kennis te nemen van mijn aanstootgevende geschriften, maar de neuzelaars niet natuurlijk. Om op Gijp terug te komen, waar ik ook vreselijk om moest lachen is die story over dat nummertje, wat hij een keer met Annie Schilder in een van der Valkhotel heeft gemaakt.

Ja, die krijste de hele omgeving bij elkaar, weet Johan Derksen dan meesmuilend te melden. Atijd wat te beleven bij van der Valk trouwens, stond ik laatst voor de deur wat te paffen werd dan geen vuurwerk afgestoken maar, schonk een bloedmooie callgirl mij een verleidelijke blik, toch mooi dat ik op mijn leeftijd nog voor potentiele klant wordt gezien.

En dan wat Johan betreft, die heeft trouwens ook heel wat te verduren gehad van die selectieve verontwaardigingsmongolen, maar als ie dan van de trap af dondert, wensen al die mongolen hem opeens beterschap, terwijl een tweetje met een tekst als: Wat jammer nou, dat je niet doodgevallen bent heel wat oprechter was geweest. Dit soort onzin kan je op mijn Jacques Jambonblog van de Groninger Combinatie vinden, vaak gelardeerd met schone dames, ja jongelui, wees er snel bij, nu kan kan het nog, want ik heb mijn kist al uitgezocht!!!

Meer dan 1 vluggertje in het Van der Valk bordeel!!!

Wat er ook plaatsvindt is het Nederlands kampioenschap jeugdschaak, met als sidekick een snelschaaktoernooi, dus de Qliner gepakt en mooi vooraan gaan zitten om te kunnen constateren, dat Annelies na haar KPN baan nu een transportbedrijf is begonnen.

Eenmaal in het hotel, even toernooidirecteur Pieter Tromp kieken, die hooligan die mij voor pedofiel had uitgemaakt ( zie Ben ik nu rijp voor voor Licht en Kracht) Daarvoor bood hij zijn excuses aan, volkomen overbodig natuurlijk, als Jambon de minderjarige zusjes van een Sissasister publiceert, dan is een dergelijke kwalificatie  volkomen terecht. Waar Don Juan Jamon ook zeer op gefixeerd was: dampende sex.

Bij Veronica Inside memoreert Gijp graag dat nummertje, wat hij een keer met Annie Schilder aldaar gemaakt heeft: die krijste toen het hele Vander Valk hotel bij elkaar, weet Jan Derksen dan meesmuilend te melden, die presteert tegenwoordig niet veel meer dan van de trap af donderen. En dan wensen alle kampioenen van de selectieve verontwaardiging hem beterschap, wat jammer dat je niet dood gevallen bent was aanzienlijk oprechter geweest. Dit speelde allemaal door mijn hoofd, toen ik voor een ingang met mijn superieure storm- aansteker een Pall Mall aanstak en er een bloedmooie call girl mij een verleidelijke blik waardig gunde. U begrijpt, dat paparazzo Giacomo Prosciutto haar van achteren heeft genomen!!!

Girl calling

Alleen op de fotoo dan, want zij verdween schielijk in een appartement op de 1e etage, waar ook het snelschaken plaats vond. Door mijn dynamische heupschroef maak ik tegenwoordig graag gebruik van de lift en als je dan uitstapt, kom je achter een rood-wit geblokt lint terecht, waarachter alleen toegang is voor de spelers, althans volgens Machteld van Foreest, grapje zullen we dan maar denken.

O ja, wat er ook nog plaatsvond was de Nosbo-bekerfinale, tussen LOS en Assen,

  1. Ivo Maris (2348)         – Frits Rietman (2253) 1-0
  2. Rieks Taal (2090)       – Erik-Jan Hummel (2266) 0-1
  3. Tjapko Struik (2252) – Constantin Lagneau (2283) 1-0
  4. Geon Knol (2085)       – Hendrik de Groot (2097) 1-0

zie daartoe ook de diashow, nu hoogste tijd om mijn optreden in het snelschaak nader te belichten. Niet 1, maar 9 vluggertjes maar liefst en wie kwam ik allemaal tegen: Thomas Beerdsen(2485) kwal meer, toch een domme 0, Vincent Valens(2239) onregelmatige zet verloor ie opeens niet, bood sportief remise aan in gewonnen stelling, Benno de Jongh(1993) totaal gewonnen en  toch een toren de de doos in, Govert Pellikaan(2024) mat gezet en Jan Baljé(2198) weggeblazen, was uiteindelijk niet zo erg, dit GCduo kon een flesje incasseren als speciale prijs.

Ook kon ik een muntje, dat ik ook had gewonnen, in de bar lounge in een comsumptie laten omtoveren, had ik aan mijn 6e plaats te danken, de kneuzen gingen er allemaal hard af. Had ik die barlounge overigens alweer en zwak moment:

een hautaine pot moet je vanzelfssprekend niet vragen een fotootje te schieten, had ik die assertiviteitscursus nu maar gevolgd, had ik die pot wel voor afzichtelijke trut uitgemaakt. Edoch, het schattige barjuffie portretteerde mij in die paarse stoel dan weer wel, maar het allermooiste is, dat ik nu dankzij Van der Valk over een zeer aantrekkelijke typiste beschik, die nu al mijn verslagjes uittikt, joepie!!!

ps. Er was ook een minpuntje: de eigengereide wedstrijdleider Yannick Husers: op persoonlijke titel had die embryoo verzonnen, dat na de een onreglementaire zet je er een minuut bij kreeg en dat na de 2e overtreding pas een 0 als straf werd toegepast. Even bij Roland Kroezen wat info verzameld, kan dus allemaal volgens Roland, wellicht om demente bejaarden en jeugdspelers te beschermen, ja ja. Was het nota bene demente bejaarde Jambon, die maar liefst 2 maal die mafketel te hulp moest roepen: in de 1e ronde tegen Vigen Boghossian en later tegen Vincent Valens: 1e keer van mijn leven, dat ik niet door een onreglementaire zet verlies, sprak hij. Roland: in de tijd dat die idioot nodig heeft om een minuut aan de benadeelde toe te voegen, kan de overtreden ook lekker nadenken over zijn vervolg, hoogste tijd voor uniforme regelgeving dunkt mij!!!!

De angst voor de gevoelige plaat.

Nu zijn Wij, Jacques Jambon, par la grace de Dieu etc al in het bezit van een ontmeetbaar grote status, maar onlangs zijn wij er in geslaagd, die status naar nog ongekendere hoogte te tillen, die van alom gevreesde blogger. Vooral in LOSkringen, daar sidderen ze al, mochten Wij het voornemen hebben Onze pen in vitriool te dopen en het laffe gedrag van die LOSbollen eens stevig aan de kaak te stellen.

Met hun torenhoge rating intimideren zij spelers uit de 4e klasse KNSB dan wel de Nosbo, en verschuilen zich aldaar, bang als zij zijn om na de ene nederlaag na de andere aan te lopen. Hun laffe gedrag kwam onlangs nog aan het licht, toen zij weigerden om voor mijn ingehuurde fotograaf te poseren bij een treffen tegen de GC 3, alsof dat wat helpt, zo waarlijk helpe mij Google almachtig roepen Wij dan altijd en de Almachtige levert grote aantallen fotoos, zelfs van de LOSbollen, hoogste tijd om er een aantal onder de op scherp gestelde loupe te nemen, en ze allemaal tot de grond toe af te branden, daar is de vuurzee, die de Notre Dame onlangs trof, nog een onschuldig fikkie bij. De heren kunnen hun borst wel nat maken, of nog beter, Wij doen het net als de ME met de Juventus supporters, en helpen ze een handje.

Wij  toveren onze blog om in een waterkanon en spoelen ze gewoon het riool in, waar een riooljournalist als Mijzelve een satanisch genoegen aan beleeft. Neem nou dat pedante toernooidirecteurtje Constantin Lagneau, denkt tevens , dat hij de grootste womanizer van Stad en Ommeland is. Beroemt zich te pas en te onpas op het feit, dat hij met Fiona Steil Antoni heeft lopen tongzoenen, toen zij hier in Groningen was met het Tata Steel Chess circus.

Edoch, het enige wat Wij hebben kunnen ontdekken is een fotoo van Fiona met  die andere womanizer, Sipke Ernst, en Sophie Welling, meer dan grootspraak is dat dus niet. Maar wel zijn columnist voor het Chess Festival voor ouwe geilneef uitmaken, hij zou  het rode potlood wel eventjes door mijn briljante column Don Juan Jamon y las mujeres halen. En dat, terwijl Wij daarin slechts de schijnwerpers richtten op grote dames als Judith Polgar en Alexandra Kosteniuk, in plaats van een Luxemburgse fotojournaliste af te lebberen. Alweer alleen maar grootspraak en nog misplaatst ook, maar werd wel kampioen bj het NK snelschaken voor studenten in het van Swinderen Huys, tevens het toneel van de  opening van het Chess Festival.

Aan voornoemde titel was een fikse geldprijs aan verbonden en dat heeft hij er allemaal doorheen gejast, door tijdens het Festival in de kroeg het ene biertje na het andere weg te tikken. Op de dag, dat hij de directrice van de Aclo moest introduceren, die de openingszet  bij de match Ivan Sokolov-Lucas van Foreest zou verrichten, lag voornoemd drankorgel zijn roes nog uit te slapen en moest  wedstijdleider Aart Strik zijn honneurs waarnemen.

En bij het treffen tegen de GC 3 mochten Wij alleen een fotoo schieten van de stelling, die hij tegen Fons van Hamond had weten te bereiken, maar zelf voor de lens verschijnen, geen denken aan.

Nu waren Wij oorspronkelijk van plan alle profielen van die laffe honden eens breed uit te meten, maar geen van die anderen waren in de Google fotoo-archieven terug te vinden, onbetekenende mannetjes dus en niet de moeite waard om nog 1 woord aan vuil te maken.

ILJA, JORDEN, LUCAS et moi.

Nadat de chirurg in juni 2015 een dynamische heupschroef had aangebracht, mocht er maar tot 30% belast worden en was ik gedwongen een maand of wat in een rolstoel rond te sjezen in woonzorgcentrum de Brink.

De wezenloos voor zich uitkijkenden oudjes, waarvan velen al op weg waren naar de laatste halte, waren geen inspirerend gezelschap en hoe kom je die revalidatieperiode in hemelsnaam door?? Mijn redder in deze was Nico Bleeker, ooit ook verslaafd aan het schaakspel. Hij stelde mij de laptop van zijn dochter ter hand en 2 boeken: De filosofie van de heuvel en brieven uit Genua, beiden van Ilja Leonard Pfeiffer, wiens boeken hij allen heeft verslonden. Zo herwon ik mijn liefde voor de literatuur en wat zou het mooi zijn, om deze grote schrijver ook eens te ontmoeten. Die kans kwam al snel.

Zijn bundel Ydillen won de VSB Poezieprijs, goed voor eencheque van 20.000 eurie, die hij in het Academiegebouw in ontvangst mocht nemen. Uiteraard de winnende bundel aangeschaft en laten signeren. In november van dat jaar presenteerde Ilja met Erik Jan Harmsen Duetten tijdens de literaire manifestatie Het Grote Gebeuren.

Het voordragen van gedichten vindt meestal plaats in een cafe, waar de dichters genoegen moeten nemen met het verdelen van het schamele aantal consumptiebonnen.

Zou Ilja naast een vorstelijk honorarium ook zijn vliegticket vergoed hebben gekregen?? Vast wel, en nu is er zijn bestseller Grand hotel Europa,een grootse satire over het destructieve massatoerisme. Zijn boeken verschijnen inmiddels in vele talen, zo moest hij ter promotie van de vertaling van La Superba naar Skopje….waar onlangs het Individueel Europees schaakkampioenschap plaatsvond, maar laat ik  u eerst even laten meesmullen van de visie en avonturen van Ilja aldaar. Vanaf Skopje Airport Alexander de Grote was Ilja in 20 minuten op het centrale plein, Plastad Makedonia, waar Alexander te paard met getrokken zwaard op een hoogte van 20 meter over de stad uitkijkt, omringd door wel 1000 beelden, die de geschiedenis van de jonge republiek weergeven. In 1963 werd Skopje door een aardbeving getroffen, maar met behulp van de internationale gemeenschap werd het weggevaagde centrum de  onder leiding van de Japanse architect. Kenzo Tange  omgetoverd in de stad der solidariteit, volgens de beeldschone gastvrouwe van Ilja in fantasieloze, communistische stijl. Skopje 2014 bracht daar verandering in. Tientallen nieuwe gebouwen verschenen , allen in pompeuze, barokke stijl, en de stad der solidariteit werd weggemoffeld achter barokke gevels. Kosten: 700 miljoen, dat is alles om mee te kunnen deinen op de lucratieve golven van het massatoerisme. Zich ergeren aan toeristen kon Ilja niet, want die waren er nog niet en voor de Balkanversie van Disneyland had hij dan wel een scherp oog, de replicaas van oude galjoenen herbergden slechts horeca, de echte Balkan, daar was Ilja naar op zoek en dus de wijk Sjutka.

In zijn pak met een op maat gesneden hemd van Pissimbono   en een zijden stropdas van Finollo was hij weldra omringd door 4 jongemannen in vale trainingsbroeken, die van mening waren, dat een vriendenprijsje van 100 euries op zijn plaats was voor het aanschouwen van hun exotische ellende. Aan een dergelijk waagstuk zijn de broers Van Foreest ongetwijfeld  niet toe gekomen, evenals een bezoek aan het museum Moeder Theresa, wier beeltenis voor de ingang te vinden is. Wellicht hebben zij op de rustdag nog een rondleidng door de stad gekregen, maar de meeste tijd toch door gebracht in het hotel, pluggen op de smartphone en in de speelzaal, die gelegen was in het Hilton hotel.

Lucas schoot als een raket uit de startblokken, 3 uit 3, maar kwam toen Artemiev tegen, de latere winnaar, die niet kon voorkomen dat de Zweed Nils Grandelius ook op 9 1/2 uit 11 gelijk met hem eindigde. het prijzenfonds bedroeg 100.000 euro, met 20.000 voor de winnaar. De broers eindigen op 6 1/2 en dan is het dokken geblazen voor spelers onder de 2700, maar  IvanSokolov en Zurab Asmaparashvil kregen VIP-treatment en werden natuurlijk dik betaald.

Ivan als commentator en Zurab als voorzitter van de Europese schaakunie,  de laatste was er zoals gebruikelijk  ook om toe te zien of de deelnemers wel voldeden aan de kledingvoorschriften: zo waren korte broeken, zonnebrillen, en hoofddeksels- alleen om religieuze redenen toegestaan- etc verboden. Maar al te streng werd er blijkbaar niet de hand aan gehouden, de tegenstander van Artemiev zit  in een 100 maal gewasen t-shirt aan het bord. En hoe liepen de dames er dan bij? Geen flauw idee, hoeveel knoopjes er los mochten, wel een fotoo kunnen vinden van de Belgische jeugkampioene Sofie Hutts(1742), die met 1 1/2 punt op de 352e plaats eindigde.

Of zij door Lucas is getroost is met haar schamele resultaat weet ik dan niet. Wat ik wel weet, is dat reisorganisaties inmiddels om het hardst roepen, dat je Skopje onverwijld op je bucketlist moet zetten, even een ticket bij een prijsvechter als Ryanair boeken kan ook en je bent er voor een prikkie. En om u  er als lezer te overtuigen, dat ik niet alles uit mijn duim heb gezogen, een diashow van Skopje!

En wie gaan er naar de schouwburg voor het nieuwe stuk van Ilja, Nico en ik natuurlijk!!!

De narcistische fop-politicus en de domoor!

Nu leiden Wij, Jacques Jambon etc in zekere zin toch wel aan een meervoudige poeroonlijksstoornis, edoch als top-patient moeten Wij het aantal van 20 nastreven, en zover zijn Wij nog lang niet. Maar zoals overal en altijd, bij het begin beginnen, oftewel de narcistische. Maar dan moeten Wij wel eerst weten, waar het woord narcist vandaan komt.Daarvoor moeten Wij terug naar de Griekse mythologie, mooi in scene gezet door Henry Waterhouse.

Links de nimf Echo en de mooie jongen, die in de vijver zichzelf bekijkt, Narcissus. Nu was Zeus, de oppergod, zeer gecharmeerd van alle nimfen, tot ergernis van zijn vrouw Hera, die Zeus bijna op de aanwezigheid van de nimfen betrapte. Maar Echo, praatziek als zij was, hield Hera net zo lang aan de praat, tot Zeus er stiekum van door kon gaan. Daar werd Echo door Hera voor gestraft: zij kon sindsdien alleen nog de woorden, die tot haar gericht werden, herhalen. Echo, inmiddels verliefd op Narcissus, zat geduldig te wachten, tot Narcissus haar op zou merken. Wie ben jij, vroeg hij, toen hij even opkeek. Toen Echo dat alleen maar herhaalde, verloor Narcissus al zijn interesse in haar en Echo kwijnde weg in de bergen. Aldaar geeft zij nog altijd antwoord, als je maar hard genoeg roept. De andere nimfen waren hels over het harteloze gedrag van Narcissus en vroegen Aphrodite, de godin der liefde, hem te straffen. Hij werd verliefd op zijn eigen zelfbeeld en toen hij zichzelf van nog dichterbij wilde bewondren, viel hij in de vijver en verdronk. Dat vonden de nimfen te cru, maar het enige wat zij terugvonden, was een bloem, de narcis. Narcissus was al op weg naar de onderwereld, en bij het oversteken van de rivier de Styx zou hij zichzelf nog altijd in het water bewonderd hebben. Met het gloedvolle overbrengen van deze sage haalden Wij heel wat bacardi-colaatjes binnen, maar toen Wij aan een ultra-linkse Sissa Sister bekenden, dat Wij op Thierry Baudet hadden gestemd, brak de hel los.Wij vonden zijn metafoor, in de 2e kamer in discussie met Dijkhoff zo amusant, de laatste heeft het over streefdoelen ivm het klimaataccoord. Baudet:Stel, je springt van een hoge flat, en halverwege is het streefdoel: leren vliegen…..Dat maakte niet veel indruk, op de Sissasister, maar omdat Wij veel narcistische overeenkomsten met Thierry hadden ontdekt, vonden Wij Onze stem op hem wel op zijn plaats.

Foto: Freek van den Bergh

Zo laat hij zich graag met dames fotograferen, jJambon ook, schrikt niet terug voor een naaktpose, Jambon ook niet.

Maar toen Wij de profielschets, die Maarten van Rossum heeft geschreven, lazen moesten Wij tot Onze ontztetting constateren, dat de Sissasister meer dan gelijk had; oliekoekendom om op deze erfgenaam van Pim Fortuyn te stemmen.

Ook schijnt Baudet een bewonderaar te zijn van de Franse schrijver, Maurice Barres (1862-1923) een grondlegger van het nationaal socialisme, van wiens retoriek Baudet veel heeft opgestoken. In zijn overwinningsspeech kondigt Baudet een renaissance van de oude glorie aan, onder zijn leiding zullen de samenzweringen van journalisten, architectecten,  bestuurders, klimaatactivisten en ander ongedierte snel tot het verleden behoren. Als ik dat geweten had… en zo dom, als die Utrechtse docent, die Volkert van der Graaf weer aan het werk wil zien, zijn Wij dan niet, maar veel scheelt het toch niet. Wat zijn Wij toch een domoor!!!! Dit alles afgelopen vrijdag, maar door al die bacardi  ook nog zaterdagmorgen dermate brak, dat Wij het Schiertripje aan Ons voorbij moesten laten gaan!!

P.S.Ook leuk: in navolging van de grootste narcist aller tijden, Pim Fortuyn met zijn Palazzo di Pietro, doen Wij er een Palazzo di Giacomo bij!!!

Niet met een Hotels.nl-badge op naar Schier, snik.

Wat een geweldig idee: massakamp op Schier. Nu ben ik daar kind aan huis, zeg maar vakantiehuisje, zeg maar dat riante pandje daar boven op het duin. Wat heb ik daar een geweldige tijden meegemaakt met El Gordo Blanco, wiens buik op bijgaande fotoo nog juist te zien is, ging  er niet graag in zijn geheel op. Het geslacht Blanco is een al eeuwenoud en zeer rijk geslacht, en die villa daar op het duin geeft slechts een summier beeld van het onroerend goed, dat deze familie zoal in haar bezit heeft.

Over de gehele wereld, kan ik u verzekeren, maar ja, El Gordo was het zwarte schaap van de familie en mocht dan het duin op, om toch ook een keer een mooie tijd te hebben. Want was hij afgegleden, El Gordo, hij was gaan schaken en had geen enkele intereresse meer in de glanzende carriere, die voor hem open lag. Een zegen voor mijn persoontje, anders waren wij nooit dikke vrienden geworden, want wat heb ik genoten, daar boven op het duin. Jaar in jaar uit mochten wij daar enige weken doorbrengen en genoten samen van alles wat Schier te bieden heeft. In  de uiterst luxueuze duinvilla was namelijk ook een telescoop geposteerd, kon je de zeehonden op een zandbank zien liggen. En als de villa verhuurd werd waren de vogelaars er ook heel blij mee, gingen er zelfs mee de natuur in, want Schier staat bekend om haar talloze vogelsoorten, die je in de broedtijd niet moet storen.

Maar daar hadden El Gordo en ik allemaal geen oog voor, alleen maar achter het schaakbord zitten bij matig weer en bij zonovergoten dagen lui aan het strand liggen. En daarna een beetje soezen op het terras van Hotel Graaf Bernstorff, maar bums als wij waren noemden wij het: Boy Bensdorp, en natuurlijk vluggeren aan de overkant, bij Hotel van der Werff. Maar hoe komen wij daar op 23 maart??

Ik wist het opeens, met de Hotel.nl-spelersbus. Sponsorde Kees Eldering die darters zoals Andy Fordham niet, heeft vast nog wel wat badges in de la liggen, en dan materiaal en spelers in de bus laden, die ons dan voor het hotel afzet.

Maar wat blijkt, alleen electrische bussen op Schier toegestaan, dus met de ronkende diesel van Kees wordt het hem niet.

Mijn blitse streepjespak!?

Wat ik dan wel kan doen, is in mijn blitze streepjespak mij als een nouveau-riche voordoen, de avond van tevoren al gaan, een suite bij Boy Bensdop boeken, bier tanken bij van der Werff, mij aan een plaatselijke schone in de Toxbar te buiten gaan, maar of ik dan, volkomen brak, de volgende dag nog een paard van een loper kan onderscheiden, is zeer de vraag. Of ik dat allemaal ga doen ook trouwens!!

Lejeune, Le Bourdon et Leather Pants Models

Wie de moeite heeft genomen, mijn briljante columns voor het Chess festival tot zich te nemen, is het vast en zeker wel opgevallen, dat mijn profielschets door een zekere Lejeune is geschreven. Presenteert zichzelf graag als de amaibele veelschrijver, maar is toch meer een zeer met zichzelf ingenomen mannetje, dat op zijn krakkemigge laptopje nog niet eens een pdf-file kan openen. Dat leidde ertoe, dat mijn met veel moeite bijeengeschraapte fotoos niet eens in mijn column werden opgenomen/ Lejeune had zoveel problemen, dat hij vertwijfeld riep: De volgende keer schrijf ik die columns zelf wel.

Maar het ergste was, dat hij mijn fakeverhaal over de frauduleuze handelingen over toernooidirecteur Lagneau lardeerde met fotoos uit de tijd, dat Lagneau nog zeer zwaarlijvig door het leven ging, terwijl ik zeer aantrekkelijk fotoos van de Nazi Paikidze, hier met het hele USA-team, had aangeleverd.

Nu heeft Pellican dat op mijn blog voortreffelijk gecorrigeerd, kijk, en dan ziet het er ook voor de visueel ingestelde lezer ook aantrekkelijk uit, zonder eyecatcher kan je de aandacht van de gemiddelde, zeg maar aartsluie lezer nu eenmaal niet trekken. Dat kan van mijzelve overigens niet gezegd geworden, ik neem zelfs kennis van de ellenlange verslagen van bekerwedstrijdjes op de LOSbollensite, van Le Bourdon bijvoorbeeld. Om aan te tonen, dat hij de schrijversvakschool met succes heeft voltooid prijst hij de culinaire hoogstandjes van een van mijn nieuw verworven buurtgenotes aan: haar ossenhaas is voortreffelijk. Hoewel, zijn gewauwel over de homofilie beslaat kant nog wal en rammelt grammaticaal aan alle kanten, geen touw aan vast te knopen bovendien, toch mijn schoolgeld maar terugeisen, Le Bourdon. Bovendien moet je bij die buurtgenote zeer nauwkeurig op je tellen passen, het is namelijk een vervaarlijke Metoomuts, die je graag met haar Metoo-demagogie volledig de grond in boort. Paft het ene pakje sigaretten na het andere weg, maar als ik dan gezellig op het bankje voor haar huis plaatsneem, zijn ze opeens weer op. Nu ergerde het mij, dat ze niet bereid was bij de nabij gelegen Primera een vol pakje te scoren, zeg ik langs mijn neus weg:Ga dan maar afwassen, kan ik even met je gade converseren/ Ben ik nu de meest vrouwonvriendelijke man op aarde, van deze humor uit de tijd van Adam en Eva was ze blijkbaar niet de hoogte.Nu ben ik mij pas zeer recentelijk bewust van mijn briljante geest, vroeger schreef ik mijzelve een zeer klein denkraampje toe.

Wat was ik destijds blij met mr G.B.J. Hilterman, die  voor alle dommoos De toestand in de wereld begrijpelijk maakte. Hij is echter in 2000 overleden, maar dan is er gelukkig mijn nieuwe vriend Enno, vooral een expert in de ontwikkelingen bij LOS en dan vooral de zeer aantrekkelijk geprijsde versnaperingen in het LOShol.

En als je een Popie Joopie bent, kan je je glas gratis laten bijvullen, er lopen voldoende zuipschuiten rond, die na verloop van tijd hun bierkannen niet meer  leeg krijgen en dan graag de royale jongen uithangen. Dus als paperazzo Giovanni Proscutto flink wat plaatjes schieten op, als De GC3 bij LOS op bezoek gaat. Nu maar hopen, dat Lejeune dan alleen als verslaggever aanwezig is, kan ie mooi voortdurend mijn glas bijvullen. Zou toch wel het minste zijn, als ik hem mijn plaatjes via We transfer toezend. Nu moet ik Lejeune ook wel dankbaar zijn voor een geweldige tip: je verslagjes niet zelf schrijven, maar het door een computerprogramma laten doen. Het programma even met een paar trefwoorden voeren en klaar is Kees. Dat deden die nepdatingsites ook altijd, maar die zijn inmiddels uit de lucht. Eventjes op Markplaats kijken, of ik een dergelijk programma voor een prikkie op de kop kan tikken. Niet echt erg dus, dat ze verdwenen zijn, de fotoos van de bijpassende dames konden ook niet meer worden opgeslagen, en die had ik nou juist nodig om mijn persiflages van hun teksten, in limerickvorm, mooi te kunnen larderen. Nu heb ik de dichterspen weer in de inkt gedoopt, maar gebruik nu Leather Pants Models ter illustratie. Dit alles op mijn exclusieve Facebookpagina: Vrienden, die Jacques Jambon leuk vinden. Om daar op te komen moet je wel eerst vriend en uitgenodigd worden, maar om u een idee te geven en u naar mijn pagina te lokken doet Pellican wel een  modelletje bij in de zijlijn.

Ben ik nu rijp voor Licht en Kracht???

Nu heb ik de laatstse tijd meer belangstelling voor disco in de Buckshot en livemusic in Huize Maas dan het edele schaakspel, dit alles kwam onder meer tot uiting in het weekend van 23-24 jan. Op de 23e jan eerst nog even bij Chez Lydia binnengewaaid, kreeg ik daar van Pieter Tromp-teamleider van Assen- en zijn kompanen een spreekkoor om mijn oren: Jaap Ham, pedofiel, Jaap Ham pedo, etc dit naar aanleidng van het portretteren van de minderjarige zusjes van een Sissasister in mijn blog Te veel krachtpatsers in de Nosbo. Soit, dacht ik, eerst even dansen aan de overkant en dan de volgende dag naar Maas Live met Traffic Jam en Planet Orange.

Mijn oog viel aldaar vooral op bijgaande heupwiegende saxofoniste, die dag gehuld in een kort rokje en een blouse met een diep decolletee. Gelijk verkocht, oftewel smoorverliefd. Nu is verliefdheid een psychose en die trachten te verhelpen met een overdaad aan alcoholische versnaperingen is de remedie niet, eerder desastreus. Dus…toen het eenmaal 1feb was, oftewel de datum van het bekerduel Assen-GC 1, was mijn toestand uiterst deporabel, maar had mijzelve noodgedwongen opgesteld, bij gebrek aan beter uiteraard. Sneeuw, kwam dat even mooi uit, uitstel bedingen. Want zijnde het delirium tremens nabij zag ik mijzelve bij het uitstappen van de auto al uitglijden op dat spekgladde parkeerplaatsje bij het Markehuus. In navolging van de inmiddels overleden bridger Hans van Everdink

zeker, ook wel bekend als Hans ZU(Zijne Uitpuilendheid). Net gerevalideerd van de ene heupbreuk brak bij zijn andere heup bij het uitstappen van de taxi, en aangezien ik met een DHSje rondloop, zag ik opeens alleen maar beren op de weg.

En dan op dead man’s seat plaatsnemen, doodeng. En het werd er allemaal niet beter op, toen ik de nieuwe ratinglijst onder ogen kreeg. Diep gezakt, sta nu zelfs ver onder die blogger met het Calimerocomplex, u weet wel die Lewenborger. Komt binnenkort met zijn medespelers op bezoek, wie weet tref ik hem aan de overzijde aan het bord. Maar de confrontatie met die hooligans uit Assen ga ik wijselijk uit de weg. Alweer een spreekkoor om mijn oren zeker, mij niet gezien!!!